Terb

 Odkryty w 1843 roku przez szwedzkiego chemika Carla Gustava Mosandera.

Nazwa pochodzi od szwedzkiego miasta Ytterby.

Pierwiastek ten jest metalem należącym do grupy lantanowców. Srebrzystobiały, kowalny terb jest na tyle miękki, że można go kroić nożem. Jest ferromagnetykiem o temperaturze Curie ok. 50°C.

Występowanie: Metal ten występuje najczęściej w postaci białego tlenku zwanego terbią (Tb2O3).
Pod względem występowania w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej (litosfera, hydrosfera, atmosfera) zajmuje ok. 57 miejsca (procenty wagowe).

Otrzymywanie: Oddzielany jest od innych pierwiastków za pomocą techniki wymiany jonowej.

Wykorzystanie: Pierwiastek ten znalazł zastosowanie jako składnik stopów, materiałów odpornych na bardzo wysokie temperatury i w elektronice do wytwarzania zielonego koloru w lampach kineskopowych. Dodaje się go do baterii elektrycznych aby poprawić ich własności termiczne.

Konfiguracja elektronowa [Xe]4f96s2
Masa atomowa 158,92
Gęstość [kg/m3] 8229 (293K)
Główny stopień utlenienia +5; +4
Izotopy: masa - zawartość - okres półrozpadu
144Tb
146Tb
158,9 - 100% - stabilny
0% - 72,1 dni
Temperatura topnienia 1629K
Temperatura wrzenia 3396K
Promień atomowy [pm] 178,2
Promień jonowy [pm] Ta5+ 106,3
Powinowactwo elektronowe [kJ×mol-1] 50
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 564,6 (I)
1112 (II)
2114 (III)
3839 (IV)

Poprzednia Pierwiastki Powrót Następna