Radon

Odkryty (i uznany za pierwiastek) został w 1900 roku przez niemieckiego chemika Friedriecha Ernsta Dorna.

Radon jest również produktem rozpadu radu (226Ra) - stąd pochodzi jego nazwa.

Pierwiastek ten jest najcięższym znanym gazem szlachetnym. W roku 1962 udało się wytworzyć jego związki.
Istnieje dziewiętnaście izotopów radonu, najtrwalszy z nich to 222Rn (czas połowicznego rozpadu około 4 dni). Ten najbardziej rozpowszechniony izotop jest naturalnym produktem rozpadu uranu i jego niewielkie ilości występują w glebie i skałach tworząc mierzalne promieniowanie tła. Istnieje podejrzenie, że koncentracje tego izotopu mogą powodować raka płuc.

Występowanie: Pod względem występowania w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej (litosfera, hydrosfera, atmosfera) zajmuje ok. 88 miejsca (procenty wagowe).

Wykorzystanie: Izotop radonu o masie atomowej 222 znalazł zastosowanie w leczeniu ciężkich przypadków raka. Niewielką ilość tego promieniotwórczego gazu, zamkniętą w szklanym pojemniku (tzw. ziarno radonowe) wszczepia się do chorej tkanki (tkanka nowotworowa jest bardziej wrażliwa na promieniowanie).

Konfiguracja elektronowa [Xe]4f145d106s26p6
Masa atomowa 222
Gęstość [kg/m3] 9,73 (293K)
Główny stopień utlenienia 0
Izotopy: masa - zawartość - okres półrozpadu
219Rn
220Rn
222Rn
219,01 - ślady - 4 sekundy
220,01 - ślady - 55 sekund
222,02 - ślady - 3,82 dni
Temperatura topnienia 202K
Temperatura wrzenia 211,4K
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 1037 (I)

Poprzednia Pierwiastki Następna