Lutet

Odkryty został niezależnie przez dwóch chemików: Francuza Georges Urbana i Austriaka Carl Auer von Welsbacha (1907 r.).

Nazwa nadana mu przez jednego z odkrywców - Urbana, pochodzi od słowa Lutetia - starożytna nazwa Paryża.

Lutet jest srebrzystym metalem, ostatnim pierwiastkiem w rodzinie lantanowców.
Lutet tworzy trójwartościowe związki.

Występowanie: Lutet występuje w wielu minerałach (monazyt), najczęściej towarzyszy itrowi.
Pod względem występowania w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej (litosfera, hydrosfera, atmosfera) zajmuje ok. 58 miejsca (procenty wagowe).

Otrzymywanie: Jego otrzymanie jest bardzo kosztowne. Stosuje się metody czysto chemiczne lub metody separacji jonowej.

Wykorzystanie: Naturalny, radioaktywny izotop lutetu wykorzystywany jest w technice datowania m.in. meteorów.

Konfiguracja elektronowa [Xe]4f145d16s2
Masa atomowa 174,97
Gęstość [kg/m3] 9840 (298K)
Główny stopień utlenienia +3
Izotopy: masa - zawartość - okres półrozpadu
204Lu
205Lu
206Lu
174,9 - 97,39% - stabilny
2,61% - 2,2 ×1010 lat
0% - 6,74 dni
Temperatura topnienia 1963K
Temperatura wrzenia 3668K
Promień atomowy [pm] 173,4
Promień jonowy [pm] Lu3+ 100,1
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 523,5 (I)
1340 (II)
2022 (III)

Poprzednia Pierwiastki Powrót