Lantan

Odkryty został przez szwedzkiego chemika Carla Gustava Mosandera w 1839 roku.

Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa lanthaneis - coś ukrytego, umykającego uwadze.
Lantan jest jednym z pierwiastków ziem rzadkich. Zaczyna grupę pierwiastków nazwaną od niego lantanowcami. Pierwiastek ten tworzy najczęściej związki na +3 stopniu utlenienia. Płonie na powietrzu tworząc tlenek (La2O3).
Występowanie: Występuje najczęściej razem z innymi pierwiastkami ziem rzadkich. Głównymi rudami są: monacyt MPO4 o zawartości 15-25% lantanu, bastnesyt
MF(CO3) - 8-38% La i ceryt M3(Ca,Fe)H3Si3O13 zawierający 50-70% ziem cerytowych; M=lantanowiec na +3 stopniu utlenienia.
Wykorzystanie: Używany jest w niektórych stopach i w przemyśle szklanym przy produkcji specjalnych szkieł optycznych. Kamienie popularnych zapalniczek są zrobione z lantanu.

Konfiguracja elektronowa Xe 5d16s2
Masa atomowa 138,9055
Gęstość [kg/m3] 6145 (298K)
Główny stopień utlenienia +3
Izotopy: masa - zawartość - okres półrozpadu
138La
139La
140La
137,9 - 0,09% - stabilny
138,9 - 99,91% - stabilny
0% - 40,22 godz.
Temperatura topnienia 1193K
Temperatura wrzenia 3737K
Promień atomowy [pm] 187,7
Powinowactwo elektronowe [kJ×mol-1] 50
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 538,1 La -> La+
1067,1 La+ -> La2+
1850 La2+ -> La3+
Elektroujemność  1,1 (Pauling); 3,1 eV (absolutna)

Poprzednia Pierwiastki Następna