Ind

Odkryty przez dwóch niemieckich chemików Hieronima Teodora Richtera oraz Ferdynanda Reicha w 1863 roku, przy wykorzystaniu metod spektroskopowych.

Nazwa pochodzi od koloru indygo - kolor linii w spektrum.
Pierwiastek ten jest miękkim, kowalnym, srebrzystym metalem.
Występowanie: Nie występuje w stanie wolnym. Zwykle spotykany jest jako siarczek (In2S3) w rudach cynku, wolframu, cyny i żelaza. Zawartość w skorupie ziemskiej - 1×10-5% wag.
Wykorzystanie: Używany jest jako składnik ochronnego pokrycia metali nieżelaznych. Wykorzystuje się go także w prętach sterujących reaktorów. Niektóre związki indu mają ciekawe własności półprzewodnictwa.

Konfiguracja elektronowa Kr 4d105s25p1
Masa atomowa 114,82
Gęstość [kg/m3] 7310 (293K)
Główny stopień utlenienia +3 (+2; +1)
Izotopy: masa - zawartość - okres półrozpadu
111In
113In
115In
0% - 2,81 dni
112,9 - 4,3% - stabilny
114,9 - 95,7% - 6×1014 lat
Temperatura topnienia 429,78K
Temperatura wrzenia 2346K
Promień atomowy [pm] 162,2
Powinowactwo elektronowe [kJ×mol-1] 30
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 558,3 In -> In+
1820,6 In+ -> In2+
2704 In2+ -> In3+
Elektroujemność  1,78 (Pauling); 3,1 eV (absolutna)

Poprzednia Pierwiastki Następna