Holm

Odkryty został w 1878 roku przez szwajcarskich chemików: Jacques Louisa Soreta i Marca Delafontaine'a oraz (niezależnie) przez szwedzkiego chemika Pera Teodora Cleve'a.

Ten ostatni nadał pierwiastkowi nazwę, która pochodzi od dawnej nazwy Sztokholmu - Holmia.

Holm jest srebrzystym metalicznym pierwiastkiem należącym do rodziny lantanowców.
Holm należy do najbardziej paramagnetycznych substancji. Poniżej temperatury 20K wykazuje właściwości ferromagnetyczne.

Występowanie: Występuje najczęściej jako szarożółty tlenek (Ho2O3).
Pod względem występowania w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej (litosfera, hydrosfera, atmosfera) zajmuje ok. 56 miejsca (procenty wagowe).

Otrzymywanie: Głównie z minerałów: gadolinitu i monazytu.

Wykorzystanie: Ze względu na paramagnetyczne właściwości znalazł zastosowanie w elektronice. Wykorzystuje się go również w przemyśle chemicznym, gdzie pełni rolę katalizatora.

 

Konfiguracja elektronowa [Xe]4f116s2
Masa atomowa 164.93
Gęstość [kg/m3] 8795 (298K)
Główny stopień utlenienia +3
Izotopy: masa - zawartość - okres półrozpadu
165Ho
166Ho
164,9 - 100% - stabilny
0% - 26,9 godz.
Temperatura topnienia 1747K
Temperatura wrzenia 2968K
Energia jonizacji [kJ×mol-1] Ho -> Ho+ 580
Powinowactwo elektronowe [kJ×mol-1] 50

Poprzednia Pierwiastki Powrót Następna