Hafn

Hafn, odkryty został w 1923 r. przez węgierskiego chemika Georga von Hevesy i holenderskiego fizyka Dirka Costera.

Nazwa pochodzi od Hafni - łacińskiej nazwy Kopenhagi.

Odkrywcy znaleźli go w rudzie cyrkonu, bazując na wyliczeniach duńskiego fizyka Nielsa Bohra, który przewidział, że pierwiastek o liczbie atomowej 72 będzie miał praktycznie takie same właściwości, jak będący w tej samej grupie cyrkon. Hafn tak przypomina cyrkon, że odseparować te pierwiastki od siebie można jedynie bardzo zaawansowanymi metodami np. metodą separacji jonowej.

Występowanie: Występuje praktycznie tylko razem z cyrkonem.
Pod względem występowania w wierzchniej warstwie skorupy ziemskiej (litosfera, hydrosfera, atmosfera) zajmuje ok. 31 miejsca (procenty wagowe).

Otrzymywanie: Poprzez separację jonową z mieszaniny z cyrkonem.

Wykorzystanie: Pierwiastek ten używany jest do wytwarzania włókien wolframowych. Ze względu na odporność na wysokie temperatury znalazł także zastosowanie w postaci stopu z cyrkonem do budowy elementów konstrukcyjnych elektrowni jądrowych i prętów kontrolnych reaktorów.

Konfiguracja elektronowa [Xe]4f145d26s2
Masa atomowa 178,49
Gęstość [kg/m3] 13310 (293K)
Główny stopień utlenienia +4 (+1; +2; +3)
Izotopy masa - zawartość - okres półrozpadu
172Hf
174Hf
175Hf
176Hf
177Hf
178Hf
179Hf
180Hf
181Hf
182Hf
0% - 5 lat
173,9 - 0,2% - 2×1015 lat
0% - 70 dni
175,9 - 5,2% - stabilny
176,9 - 18,6% - stabilny
177,9 - 27,1% - stabilny
178,9 - 13,7% - stabilny
177,9 - 35,2% - stabilny
0% - 42,5 dni
0% - 9×106 lat
Temperatura topnienia 2503K
Temperatura wrzenia 5470K
Promień atomowy [pm] 159
Promień jonowy Hf4+ 85
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 642 (I)
1440 (II)
2250 (III)
3216 (IV)
Elektroujemność 1,23

Poprzednia Pierwiastki Następna