Argon

Odkryty w 1894 r. przez dwóch Brytyjczyków: Williama Ramsaya i Johna Williama Strutta Rayleigha.

Naprowadziło ich na ślad "nowego" gazu porównywanie azotu otrzymanego z powietrza (będącego mieszaniną azotu z gazami szlachetnymi) z azotem wyprodukowanym w reakcji chemicznej.

Nazwa tego pierwiastka pochodzi od greckiego słowa argon - nieaktywny.

Argon, najbardziej rozpowszechniony w atmosferze ziemskiej gaz szlachetny, jest bezbarwnym, bezwonnym i występującym jako pojedyncze atomy pierwiastkiem.

Występowanie: Argon występuje na Ziemi tylko jako składnik atmosfery (0,93%). W skorupie ziemskiej - 4×10-6% wagowego.

Otrzymywanie: Do oddzielenia argonu od innych atmosferycznych gazów stosuje się destylację frakcyjną płynnego powietrza.

Wykorzystanie: Używany jest, razem z azotem, do wypełniania lamp elektrycznych. Zapobiega to spalaniu się elementów żarzących i naparowywaniu metalu żarnika na wewnętrzne części szkła. Tańszy azot jest gorszy w tej roli ze względu na gorsze przewodzenie ciepła. Argon, obok neonu, jest wykorzystywany także do wypełniania lamp neonowych. Podczas wyładowania świeci niebieskim światłem. Lampy wyładowcze z argonem mają niższe napięcia, przy których następuje wyładowanie i dlatego niewielkie ilości tego gazu dodawane są do lamp z neonem. Pierwiastek ten znajduje także zastosowanie jako osłona przed powietrzem podczas spawania i cięcia metali łukiem elektrycznym. Jest również używany w technice laserowej.

 

Konfiguracja elektronowa Ne 3s23p6
Masa atomowa 39,948
Gęstość [kg/m3] 1,783 (273K)
Izotopy: Zawartość - okres półrozpadu
36Ar
37Ar
38Ar
39Ar
40Ar
0,337% - stabilny
0% - 35 dni
0,063% - stabilny
0% - 269 lat
99,600% - stabilny
Główny stopień utlenienia 0
Temperatura topnienia 83,8K
Temperatura wrzenia 87,3K
Promień atomowy [pm] 174
Powinowactwo elektronowe [kJ×mol-1] -35 (obliczone)
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 1520,4 Ar -> Ar+
2665,2 Ar+ -> Ar2+
3928 Ar2+ -> Ar3+
Elektroujemność  7,70 eV (absolutna)

Poprzednia Pierwiastki Następna