Srebro

Nazwa łacińska pochodzi od słowa argentum, które wywodzi się z sanskryckiego agranta - jasny, biały.

Srebro jest białym, lśniącym metalem przejściowym o przewodności cieplnej i elektrycznej lepszej niż jakikolwiek inny metal. Ten wartościowy i piękny metal znany był już w starożytności. Pierwsze udokumentowane ślady wydobywania srebra pochodzą z Azji Mniejszej z 2500 r. p.n.e. Alchemicy nazywali ten metal Luną lub Dianą i przyporządkowali mu symbol sierpu księżyca.
Srebro, pod względem kowalności i plastyczności, ustępuje jedynie złotu. Jest twardsze niż złoto, lecz bardziej miękkie niż miedź.
Pierwiastek ten nie jest aktywny chemicznie. Jest nierozpuszczalny w rozcieńczonych kwasach i w alkaliach lecz rozpuszcza się w stężonym kwasie siarkowym i azotowym. W normalnych temperaturach z wodą i tlenem nie reaguje. Siarka i siarczki atakują srebro i niszczą jego powierzchnię tworząc siarczek srebra (Ag2S). Przekonać się o tym mogą ci, którzy używają srebrnych łyżeczek do jedzenia jajek (żółtko jaj zawiera duże ilości siarki). Powstający czarny siarczek srebra jest jedną z najbardziej nierozpuszczalnych soli i dlatego reakcja z siarką wykorzystywana jest w chemii analitycznej do oznaczania ilości jonów srebra.
Srebro tworzy związki na +1, +2 i +3 stopniu utlenienia.

Występowanie: Srebro występuje najczęściej w postaci związków razem z rudami ołowiu, miedzi, cynku i złota. Jako czysty metal spotyka się je dość rzadko. Najbardziej znane, eksploatowane od wieków złoża, występują w Peru i Norwegii. Srebro można spotkać również w postaci naturalnego stopu ze złotem nazywanego elektrum. Głównymi minerałami są: argentyt Ag2, pirargiryt Ag3SbS3, prustyt Ag3AsS3, chlorargiryt AgCl(Br;I).
Zawartość w skorupie ziemskiej - 4×10-6% wag.

Otrzymywanie: Metalurgia srebra polega głównie na przekształceniu w wysokiej temperaturze siarczków srebra w siarczany, a następnie redukcji i wytrąceniu metalicznego srebra. Jedną z metod wyizolowywania srebra jest metoda amalgamatu. Do rudy, która zawiera ten metal, dodaje się rtęć, która tworzy ze srebrem amalgamat. Amalgamat ten jest następnie wydzielany, a czyste srebro otrzymywane jest drogą destylacji. Inną metodą ekstrakcji metalicznego srebra jest tzw. metoda liksydacyjna, w której zawarty w rudzie pierwiastek rozpuszcza się w soli np. cyjanku sodu (NaCN), a następnie wydziela na powierzchni metalicznego cynku lub glinu. Z rud miedzi i ołowiu srebro izoluje się, wykorzystując proces Parkera. Srebro techniczne otrzymuje się najczęściej metodami elektrolitycznymi.

Wykorzystanie: Powszechnie znanym wykorzystaniem srebra jest użycie go w wyrobach jubilerskich. Metal ten zwykle stapia się z innymi w celu zwiększenia twardości i wytrzymałości stopu. Srebro wykorzystywane jest również jako warstwa odbijająca w niektórych lustrach. Ze względu na mały opór elektryczny używane jest w przemyśle elektrotechnicznym. Niektóre związki tego pierwiastka są stosowane są jako środki antyseptyczne i bakteriobójcze. Ciemniejące na świetle związki srebra z fluorowcami używane są do produkcji błon światłoczułych. Rozpuszczają się one w tiosiarczanie sodu (Na2S2O3), który pełni rolę utrwalacza.

Konfiguracja elektronowa Kr 4d105s1
Masa atomowa 107,8682
Gęstość [kg/m3] 10500 (293K)
Główny stopień utlenienia +1 (0; +2; +3)
Izotopy: masa -zawartość - okres półrozpadu
107Ag
109Ag
111Ag
106,911 - 51,84% - stabilny
108,90 - 48,16% - stabilny
0% - 7,5 dni
Temperatura topnienia 1235,08K
Temperatura wrzenia 2436K
Promień atomowy [pm] 144,4
Powinowactwo elektronowe [kJ×mol-1] 125,7
Energia jonizacji [kJ×mol-1] 731 Ag -> Ag+
2073 Ag+ -> Ag2+
3361 Ag2+ -> Ag3+
Elektroujemność  1,93 (Pauling); 4,44 eV (absolutna)

Poprzednia Pierwiastki Następna