Szereg nefeloauksetyczny

Zawsze w orbitalach molekularnych kompleksów istnieje pewien udział orbitali ligandów, tak jakby delokalizacja chmury gęstości prawdopodobieństwa znalezienia elektronu d w kierunku ligandów. Skutkiem tego jest zmniejszenie odpychania się elektronów d. Im większa jest kowalencyjność wiązania tym większy jest efekt delokalizacji. Można go przedstawić w postaci empiryczxnego równania:
B=bBo
gdzie Bo jest parametrem Racah dla wolnego jonu o danym ładunku:
b=1-h(ligandu).x(jon centralny)
Kolejność wzrostu parametrów h i x określa szereg nefeloauksetyczny czyli delokalizacji chmury elektronowej.
Szeregi te dla ligandów i jonów centralnych są następujące:
F- (0,8) < H2O(1,0), mocznik (1,2) < NH3 (1,4) < etylenodiamina (1,5) < szczawian (1,5) < Cl-, CN- (2,0) < Br- (2,3)

Mn2+ (0,07) < V2+ (0,08) < Ni2+ (0,12) < Mo3+ (0,15) < Cr3+ (0,21) < Fe3+ (0,24) < Ir3+ (0,30) < Co3+ (0,35) < Mn4+ (0,50)
Szereg dla ligandów z grubsza pokrywa się ze wzrostem ich zdolności redukujących; dla jonów centralnych zaś ze wzrostem ich własności utleniających.
Teoria pola krystalicznego