Izomeria związków kompleksowych

Zjawisko izomerii polega na występowaniu substancji o takim samym składzie chemicznym, różniących się strukturą cząsteczki, a co za tym idzie i własnościami chemicznymi.
Dla związków kompleksowych wyróżnia się dwie główne formy izomerii: strukturalną i stereoizomerię. W pierwszym przypadku poszczególne izomery różnią się składem jonów kompleksowych przy takim samym składzie (wzorze) sumarycznym. Natomiast przy stereoizomerii atom (jon) centralny jest otoczony we wszystkich izomerach takimi samymi ligandami ale ułożonymi odmiennie w stosunku do siebie - czyli różnica polega na geometrycznym rozmieszczeniu ligandów.
Izomeria strukturalna występuje jako:

Stereoizomery występują gdy ilość ligndów wokół jonu centralnego wynosi co najmniej cztery, a ponadto różnią się one między sobą. W zależności od zachowania się stereoizomerów wobec światła spolaryzowanego wyróżnia się izomerię optyczną i geometryczną. Związek wykazujący izomerię optyczną tworzy dwie odmiany skręcające płaszczyznę światła spolaryzowanego. Obydwie odmiany skręcają płaszczyznę światła spolaryzowanego o ten sam kąt ale w przeciwnych kierunkach. Ten rodzaj izomerii wykazują tylko kompleksy nie wykazujące środka symetrii ani płaszczyzny symetrii, co jest oczywiste.